23
ΔΕΚ

«Εθνικό χρέος να πετύχουμε την εξυγίανση στα δημόσια οικονομικά»


ΣΤΗ ΝΑΤΑΣΑ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

(info@xrimaonline.gr)

Ο κ. Σταϊκούρας ξεκαθαρίζει ότι έως το τέλος του έτους «θα υπάρξουν συγκεκριμένα, ορατά αποτελέσματα» της δέσμευσης της κυβέρνησης για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου, ύψους περίπου 9 δισ. ευρώ.

Προαναγγέλλει, δε, «εξορθολογισμό της συνταξιοδοτικής διαδικασίας του Δημοσίου, με την καθιέρωση για πρώτη φορά του θεσμού της προκαταβολής της σύνταξης, ώστε να απαλειφθεί το μισθοδοτικό κενό που παρατηρείται σήμερα, κατά το χρονικό διάστημα από τη λύση της υπαλληλικής σχέσης μέχρι την έναρξη καταβολής της κανονιζόμενης σύνταξης».

Η οικονομική ανάπτυξη, σύμφωνα και με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού, είναι στο εξής το στοίχημα για την Κυβέρνηση. Στην πράξη πώς μπορεί να επιτευχθεί η ανάπτυξη, τη στιγμή που έχουν κλείσει οι στρόφιγγες των τραπεζών, το Δημόσιο περικόπτει συνεχώς το ΠΔΕ, ενώ ταυτόχρονα έχει «κολλήσει» το ΕΣΠΑ;

Όπως γνωρίζετε, βασική προϋπόθεση για τη διαμόρφωση συνθηκών επανεκκίνησης της οικονομίας ήταν, εν μέσω άλλων, η αποδέσμευση των δόσεων του δανείου από το Μηχανισμό Στήριξης. Η διακοπή των δόσεων είχε δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας. Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις οδήγησαν στην πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής. Η αποκατάσταση των χρηματοδοτικών ροών επιτρέπει πλέον να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, να ενισχυθούν τα ταμειακά διαθέσιμα και να ξεκινήσει η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα. Γεγονός που θα επιτρέψει να ενισχυθεί η ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Ειδικότερα, η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης θα συμβάλει στη χαλάρωση των πιέσεων που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες επί της ρευστότητάς τους, καθώς θα επηρεάσει –και ήδη επηρεάζει– θετικά τη ροή των καταθέσεων μέσω της προσέλκυσης αποταμιευτικών πόρων και, σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, τη δυνατότητα επαναπροσέγγισης και βαθμιαίας αποκατάστασης των ελληνικών τραπεζών στις διεθνείς αγορές χρήματος και κεφαλαίων, εξέλιξη που επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την επιλεξιμότητα των ελληνικών τίτλων ως εγγύηση για την παροχή ρευστότητας. Παράλληλα, η σταδιακή αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου, θα έχει θετικές, πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις στη ρευστότητα της οικονομίας. Έτσι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την αποτελεσματική προώθηση και υλοποίηση πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων.

Πολιτικές και μέτρα όπως είναι, μεταξύ άλλων, η σημαντική ενίσχυση της απορρόφησης του ΕΣΠΑ , που φτάνει πλέον στο 45% (μ.ο. Ε.Ε.: 40,7%), το «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημοσίων έργων και η αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων (π.χ. ΕΤΕπ). Αλλά και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως είναι το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, η ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων, η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας, και η επένδυση στις νέες πηγές ανάπτυξης. Την εκπαίδευση, την έρευνα και ανάπτυξη και την καινοτομία.

Η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι άμεσα θα δοθούν στη αγορά περίπου 10 δισ. ευρώ. Οι διαδικασίες ονομαστικού ελέγχου, μνημονίων με τους ΟΤΑ κ.λπ., επισείουν καθυστερήσεις. Η αγορά όμως, δεν αντέχει να περιμένει. Πώς μπορεί να «τρέξει» πιο γρήγορα η εξόφληση; Υπάρχει ένας στοιχειώδης προγραμματισμός για το ποιοί κλάδοι θα έχουν προτεραιότητα;

Η Κυβέρνηση, όπως είναι γνωστό, είχε δεσμευτεί και παρουσίασε έγκαιρα, στο τέλος Νοεμβρίου, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη διαδικασία μέσω της οποίας θα αποπληρωθούν μέχρι το τέλος της επόμενης χρονιάς (2013), όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου, ύψους περίπου 9 δισ. ευρώ. Σχέδιο στο οποίο παρουσιάζεται η στρατηγική της Κυβέρνησης για τη μείωση του χρόνου εξόφλησης των υποχρεώσεων από όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης. Σωστά, γρήγορα, αποτελεσματικά, με διαφάνεια και με γνώμονα τη διασφάλιση μη δημιουργίας μιας «νέας γενιάς» ληξιπρόθεσμων οφειλών. Ο σχετικός προγραμματισμός έχει ήδη δρομολογηθεί εδώ και μέρες, με δεδομένη πια και την αποδέσμευση της δόσης του δανείου. Μέχρι τέλος του έτους θα υπάρξουν συγκεκριμένα, ορατά αποτελέσματα…

Υποσχεθήκατε φορολογικές τομές με το νομοσχέδιο που κατατέθηκε, η αγορά ωστόσο, κάνει λόγο για μια από τα ίδια… Πώς απαντάτε στην κριτική που δεχθήκατε, ότι ακόμα μια φορά μισθωτοί και συνταξιούχοι πληρώνουν το… μάρμαρο;

Καταρχάς, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό για τη φορολογική μεταρρύθμιση και αποβλέπει στην εξοικονόμηση 2 δισ. ευρώ, σύμφωνα και με τα όσα προβλέπονται στον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2013. Το νομοσχέδιο εισήχθη την Τετάρτη στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για συζήτηση και διαβούλευση με τους φορείς και θα υπάρξουν βελτιώσεις σε σημεία του. Ήδη, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών, διατηρείται το μέτρο των αποδείξεων, ενώ θα εκπίπτουν στο σύνολό τους οι ασφαλιστικές εισφορές για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Πάντως, δεν συμμερίζομαι την άποψή σας περί «μισθωτών και συνταξιούχων που θα πληρώσουν το… μάρμαρο». Κι αυτό γιατί η αύξηση του φορολογικού βάρους δεν κατανέμεται οριζόντια.

Η συνολική αναμενόμενη αύξηση των εσόδων κατά περίπου 17%, μέσα στην ερχόμενη τριετία, συνεπάγεται αυξημένο φορολογικό βάρος που θα φέρουν πρωτίστως οι εταιρείες, που θα πληρώσουν 39% περισσότερους φόρους, καθώς και οι επιτηδευματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, των οποίων το φορολογικό βάρος θα αυξηθεί 28%, ενώ σε αντίθεση οι μισθωτοί και συνταξιούχοι θα επιβαρυνθούν κατά 8%. Επίσης, το αφορολόγητο των μισθωτών και συνταξιούχων πρακτικά επεκτείνεται από τις 5.000 στις 9.000 ευρώ, με τρόπο που ευνοεί τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Οι μισθωτοί και συνταξιούχοι με εισοδήματα μέχρι 25.000, που αποτελούν το 90% του συνόλου και μέχρι τώρα πλήρωναν το 52% των φόρων, στο εξής θα πληρώνουν το 42%.

Η «αυτοματοποίηση» μέτρων προσαρμογής σε ενδεχόμενο αποκλίσεων, βάσει του Μνημονίου, δεν ακυρώνει τις κυβερνητικές δεσμεύσεις περί «τελευταίων μέτρων»;

Έχουμε εθνικό χρέος να πετύχουμε την εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία στα δημόσια οικονομικά. Ο στόχος αυτός είναι εθνικά και διαχρονικά αναγκαίος. Δεν τίθεται επειδή τον ζητάει η Τρόικα. Ειδικότερα, η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013 και επέκεινα θα προσδώσει στη χώρα «δύναμη», ώστε να σταθεί στην Ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια σκηνή με αξιοπρέπεια και να προασπίζει τα συμφέροντά της. Στην Κυβέρνηση εργαζόμαστε προσανατολισμένοι στην επίτευξη αυτών των στόχων. Δεν ωφελεί να «μιζεριάζουμε» για ενδεχόμενες αποκλίσεις. Ας δούμε τί συμβαίνει με την εκτέλεση του εφετινού Προϋπολογισμού. Η τακτική αυτή θα μας προσδώσει ζωτικό χώρο και θα επιτρέψει, προοπτικά, βελτιωτικές παρεμβάσεις ελάφρυνσης, μέσω της προοδευτικής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, εφόσον τα έσοδα βελτιωθούν, αλλά και της διάθεσης των επιπλέον πόρων που θα εξοικονομηθούν σε μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης και σε πολιτικές για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Πέρα από τα «μεγάλα», σχεδιάζετε μέτρα που θα αγγίξουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών;

Είναι γεγονός ότι απαιτείται πλέον, πέραν των άλλων, να δοθεί έμφαση στο πεδίο βελτίωσης της καθημερινότητας των πολιτών με στοχευμένες δράσεις απάλειψης αγκυλώσεων και εξομάλυνσης διαδικασιών. Προς την κατεύθυνση αυτή εργαζόμαστε. Μπορώ να σας πω ότι βρίσκεται σε τελικό στάδιο επεξεργασίας σχέδιο νόμου, το οποίο αναμένεται να εισαχθεί προς ψήφιση στη Βουλή στις αρχές του 2013. Βασικές του διατάξεις προβλέπουν τον εξορθολογισμό της συνταξιοδοτικής διαδικασίας του Δημοσίου, με την καθιέρωση για πρώτη φορά του θεσμού της προκαταβολής της σύνταξης, ώστε να απαλειφθεί το μισθοδοτικό κενό που παρατηρείται σήμερα, κατά το χρονικό διάστημα από τη λύση της υπαλληλικής σχέσης μέχρι την έναρξη καταβολής της κανονιζόμενης σύνταξης. Έτσι, αφενός περιορίζονται σημαντικά οι εύλογες διαμαρτυρίες των ενδιαφερομένων και αφετέρου δίδεται το χρονικό περιθώριο στην Υπηρεσία Συντάξεων να εξορθολογίσει τον προγραμματισμό των -συχνά- σύνθετων συνταξιοδοτικών θεμάτων.

Επιπρόσθετα, περιορίζονται γραφειοκρατικά θέματα της Υπηρεσίας Συντάξεων, με στόχο τη σύντμηση του χρόνου που απαιτείται για την καταβολή της κανονιζόμενης σύνταξης, μέσω της κατάργησης των μόνιμων συλλογικών οργάνων, τα οποία μεσολαβούν μέχρι την οριστική λύση των συνταξιοδοτικών διαφορών από το Ελεγκτικό Συνέδριο, και μέσω της συγχώνευσης Διευθύνσεων.

Τέλος, στο πεδίο των αδρανών καταθέσεων, επικαιροποιείται και αυτοματοποιείται το παρωχημένο νομοθετικό πλαίσιο για τους αδρανείς καταθετικούς λογαριασμούς (του 1942), λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα ιδιαιτέρως δυσμενή οικονομική συγκυρία της χώρας αφού θα επιτρέπεται πλέον η χρήση των κεφαλαίων από αδρανείς καταθέσεις από το Ελληνικό Δημόσιο αποκλειστικά και μόνο για ειδικούς σκοπούς στήριξης των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, μετά την παραγραφή των δικαιωμάτων του καταθέτη ή των νομίμων κληρονόμων του, κατόπιν παρέλευσης εικοσαετίας.

Produced by