07
ΔΕΚ

Θα τελειώσει το οξυγόνο


ΤOY ΓΙΑΝΝΗ ΤΑΣΣΙΟΠΟΥΛΟΥ (giannis.tassiopoulos@xrimatriti.gr)

Παρακολούθησα την περασμένη Τρίτη την ομιλία του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο.

Ξαφνιάστηκα όταν τον άκουσα να λέει ότι συμφωνεί με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στο 20% για τις επιχειρήσεις, αρκεί όπως είπε αυτές να εγγυηθούν ότι δεν θα υπάρχει φοροδιαφυγή! Η θέση αυτή του πρωθυπουργού δεν ξάφνιασε μόνο εμένα.

Προκάλεσε απορία, όπως διαπίστωσα στη συνέχεια, και σε πολλούς από εκείνους που παρακολούθησαν την ομιλία του. Προσπαθώντας, να αναλύσω μαζί με άλλους συνομιλητές μου τα όσα είπε ο κ. Παπανδρέου για το θέμα αυτό, κατέληξα σε τρία συμπεράσματα για την αφετηρία από την οποία μπορεί να ξεκίνησε, για να φθάσει στη διατύπωση της θέσης που κατέθεσε στο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου.

Πρώτον, ότι ο Πρωθυπουργός προσπαθώντας να ξεφύγει από τα δύσκολα, και ειδικότερα από την πίεση της αγοράς για μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων, τους επέστρεψε το μπαλάκι. Το επιχείρημά του λέει ότι αφού εμείς ως πολιτεία , ως κυβέρνηση, δε βρίσκουμε τρόπο να κλείσουμε την πληγή της φοροδιαφυγής, σας τιμωρώ με την επιβολή μεγάλων φορολογικών συντελεστών.

Δεύτερον, ο Πρωθυπουργός είπε όσα είπε γιατί ίσως έχει καταλάβει πως οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους δεν μπορούν, όποια αναδιοργάνωση κι αν υποστούν, να εκπληρώσουν την αποστολή τους. Να μαζέψουν, δηλαδή, τους φόρους που πρέπει να πληρώνουν οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες. Γι’ αυτό έχει αποφασίσει να ακολουθήσει την πεπατημένη, που δεν είναι άλλη από αυτή που λέει ότι βάζω μεγάλους φόρους σε όλους για να εισπράξω στο τέλος από εκείνους που μπορώ να πιάσω, ενώ τους άλλους τους αφήνω ελεύθερους να συνεχίσουν το πάρτι.

Τρίτο, και πιο ακραίο συμπέρασμα, ότι ο κ. Παπανδρέου στρώνει το χαλί σιγά-σιγά για να παραδώσει το φοροεισπρακτικό μηχανισμό της χώρας σε ιδιώτες. Από όποια αφετηρία και να ξεκίνησε ο Πρωθυπουργός, ένα είναι βέβαιο. Οι επιχειρήσεις, η αγορά, και κατά συνέπεια η κοινωνία, θα συνεχίσουν να «πληρώνουν το μάρμαρο», θα υποχρεωθούν, σε μια εποχή που χρειάζονται μεγαλύτερες ανάσες, να συνεχίσουν να χάνουν μέσα από τη συνεχιζόμενη υψηλή φορολογία και το λιγοστό οξυγόνο που τους έχει απομείνει.

Όταν το οξυγόνο θα τελειώσει, ο θάνατος της αγοράς από ασφυξία θα είναι αναπόφευκτος. Τότε δεν αποκλείεται η κυβέρνηση να φορολογήσει τους νεκρούς, αφού ζωντανοί δεν θα υπάρχουν.


Produced by