03
ΦΕΒ

Πτώμα το άσυλο


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΑΣΣΙΟΠΟΥΛΟΥ


Για θέματα που εδώ και χρόνια η ζωή έχει λύσει "πλακώνονται" οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Ο τελευταίος καβγάς τους αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο.

Η Νέα Δημοκρατία, μετά από όσα συνέβησαν με τους 300 ταλαίπωρους μετανάστες στην Νομική σχολή πήρε όπως ανακοίνωσε πομπωδώς πρωτοβουλία και κατέθεσε τροπολογία για την αναθεώρηση του σημερινού καθεστώτος του πανεπιστημιακού ασύλου.
 
Στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής που έγινε η σχετική συζήτηση η κυβέρνηση δια του υφυπουργού παιδείας κ. Πανάρετου βροντοφώναξε «όχι» στην κατάργηση του ασύλου. Η κυβέρνηση, όπως προσπάθησε να εξηγήσει ο κ. υφυπουργός προστατεύει και θα προστατεύει με όλες τις δυνάμεις της το πανεπιστημιακό άσυλο.

Η πρόταση για κατάργηση του ασύλου δεν θα περάσει διαμήνυσαν και από την πλευρά τους και οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αριστεράς που επιμένουν να τοποθετούνται για ζητήματα του σήμερα έχοντας ως βάση τις εμπειρίες και τα δεδομένα της προδικτατορικής Ελλάδος.

Η όλη συζήτηση που έγινε για το άσυλο έμοιαζε, όπως μοιάζουν εδώ και χρόνια, πολλές άλλες μέσα στη Βουλή με διάλογο τυφλών και κουφών που δεν βλέπουν και δεν ακούνε τι συμβαίνει γύρω τους. Δεν βλέπουν και δεν ακούνε ότι δεν υπάρχει πανεπιστημιακό άσυλο. Δεν καταλαβαίνουν πως δεν χρειάζεται να κατατεθεί τροπολογία για να καταργηθεί. Δεν αντιλαμβάνονται, όσοι μονομαχούν για το άσυλο, πως δεν χρειάζεται πλέον να δηλώσει κανείς την στήριξη του σε αυτό γιατί δεν υπάρχει πια, άφησε εδώ και καιρό την τελευταία του πνοή, πέθανε από την σφιχτή αγκαλιά των υποστηρικτών του. Είναι ένα πτώμα που μυρίζει που περιμένει πλέον μόνο το επίσημο πιστοποιητικό του θανάτου για να γίνει ο ενταφιασμός του. Το επίσημο πιστοποιητικό του θανάτου του γιατί το ανεπίσημο το έχει εκδώσει εδώ και χρόνια η κοινωνία.

Το κυρίαρχο ζήτημα για εκείνη πλέον δεν είναι το πανεπιστημιακό άσυλο. Ένα είναι το θέμα. Είναι το πανεπιστήμιο που δεν μπορεί, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, να λειτουργήσει όπως θα έπρεπε να λειτουργεί, να προσφέρει δηλαδή γνώση και εφόδια στους φοιτητές που είναι απαραίτητα για την σημερινή εποχή.

Οι πολίτες στην συντριπτική τους πλειοψηφία για αυτό μόνο συζητάνε. Αυτό καίει περισσότερο όσους δεν έχουν την δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό για να σπουδάσουν. Όσους φοιτητές διψούν για μάθηση αλλά σήμερα είναι απροστάτευτοι από τους εξωπανεπιστημιακούς προστάτες του άσυλου. Όλον αυτό το κόσμο το πανεπιστημιακό άσυλο δεν τον αφορά πλέον γιατί ξέρει ότι έχει καταλυθεί, δεν υφίσταται όπως πιστεύουν όσοι συμμετέχουν στη δημόσια αντιπαράθεση για αυτό το ζήτημα, όσοι το μεταχειρίζονται για να νομιμοποιήσουν τις έκνομες πράξεις τους, όσοι θέλουν να κάνουν πολιτικό και κομματικό αγώνα με υλικά περασμένων δεκαετιών.
Produced by