22
ΦΕΒ

Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΑΣΣΙΟΠΟΥΛΟΥ
(giannis.tassiopoulos@xrimatriti.gr)

Τη δικαιολογημένη αντίδραση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια προκάλεσε ο Πύργος της Βαβέλ που στήθηκε τις τελευταίες δύο εβδομάδες στη χώρα, με αφορμή την εξαγγελία για τα 50 δισ. ευρώ που πρέπει να βρεθούν μέσα από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Βλέποντας ο Πρόεδρος το χορό toy παραλόγου στον οποίο παίρνουν μέρος στελέχη της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, τραγουδώντας ο καθένας βέβαια το δικό του σκοπό, επιχείρησε με την παρέμβαση του να βάλει τα πράγματα στην θέση τους, να συνεφέρει τους πρωταγωνιστές του σκηνικού και να βάλει το πρόβλημα στο τραπέζι στις σωστές του διαστάσεις. Χαρακτηριστικά ο κ. Παπούλιας είπε: «Όση δημόσια περιουσία είναι καταγεγραμμένη και ελεύθερη πρέπει άμεσα να αξιοποιηθεί. Δεν έχουμε την πολυτέλεια της καθυστέρησης και έχουμε την ιστορική ευθύνη να κάνουμε ό,τι μπορούμε να απαλλάξουμε την επόμενη γενιά από ένα βάρος για το οποίο δεν ευθύνεται».

Παρά το γεγονός ότι τα λόγια του Προέδρου είναι ξεκάθαρα και δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ερμηνεία για να καταλάβει κανείς το νόημα τους, η συντριπτική πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού δεν πρέπει να κατάλαβε την θέση του ή έκανε πως δεν την κατάλαβε. Η αντίδραση τους στο περιεχόμενο των δηλώσεων του Προέδρου που είτε εκφράσθηκε με την εύγλωττη σιωπή τους είτε με δηλώσεις δήθεν αποδοχής των θέσεων του κ. Παπούλια, ενώ τις προηγούμενες ημέρες οι ίδιοι άνθρωποι μασούσαν τα λόγια τους ή ενοχοποιούσαν ακόμα και την συζήτηση γύρω από το θέμα της δημόσιας περιουσίας, οδηγεί σε ένα μόνο αποκαρδιωτικό συμπέρασμα.

Στο μεγαλύτερο μέρος τους οι έχοντες την ευθύνη -είτε άμεσα είτε έμμεσα- της τύχη της χώρας, που σήμερα κρέμεται από μια κλωστή, με την μέχρι σήμερα στάση τους στα λόγια του Προέδρου αποδεικνύουν ότι δεν έχουν καμία διάθεση να δουν κατάματα την σκληρή πραγματικότητα. Δεν αντέχουν να αντικρίσουν την αλήθεια, την φοβούνται γιατί τους ξεβολεύει γιατί τους φέρνει απέναντι από τις ιδεοληψίες τους και τους προσωπικούς τους σχεδιασμούς.

Για αυτό και κρύβονται με άνεση πίσω από το δάκτυλο τους. Νομίζουν ότι δεν φαίνονται. Αυτό έκαναν οι περισσότεροι εξ αυτών εδώ και δεκαετίες, το ίδιο συνεχίζουν να κάνουν και τώρα σε πολλά θέματα, όπως με το θέμα της δημόσιας περιουσίας. Γι’ αυτό και η παρέμβαση του Προέδρου ελάχιστες ελπίδες έχει να επηρεάσει θετικά την πρακτική τους, την συμπεριφορά τους.

Όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι τα λόγια του Πρόεδρου «θα πάνε στο βρόντο», όπως λέει και ο λαός μας. Δηλαδή «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα», κ. Πρόεδρε. Οι περισσότεροι θα συνεχίσουν να χορεύουν τραγουδώντας ο καθένας το δικό του σκοπό χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι τα βήματα τους μας πάνε κατευθείαν στο γκρεμό.

Produced by