03
ΜΑΡ

Μάθε παιδί μου γράμματα…


του Κώστα Αδαμόπουλου

Σε μια περίοδο που η χώρα βρίσκεται σε οικονομικό αδιέξοδο και η κυβέρνηση δια μέσω τρόικας κόβει μισθούς , συντάξεις και επιδόματα σε χαμηλοσυνταξιούχους, έρχονται με τη σειρά τους τα ΚΤΕΛ της χώρας να αποφασίσουν για την εκπαίδευση των μαθητών στη περιφέρεια.

Θυμάμαι, τον πρώην νομάρχη και νυν περιφερειάρχη κεντρικής Μακεδονίας Παναγιώτη Ψωμιάδη σε πρωινές εκπομπές να αναφέρει το μεγάλο πρόβλημα για τη μη καταβολή μισθώσεων στο ΚΤΕΛ και σε ΤΑΧΙ, όπου με φωνές προσπαθούσε να βρει το δίκιο του, όπως και τα χρήματα από τη πολιτεία για να μη στερηθούν τα παιδία την εκπαίδευση τους.

Δεν θυμάμαι όμως τον κύριο Ψωμιάδη να φωνάζει για τα υπέρογκα ποσά που πρέπει να δίνει το κράτος για τη μεταφορά μαθητών , και να προτείνει μια λύση στο πρόβλημα…

Όχι δεν έχω εμπάθεια στο πρόσωπο του περιφερειάρχη, αλλά είναι από τους πιο προβεβλημένους «άρχοντες » της αυτοδιοίκησης.

Λύσεις , όπως η μεταφορά να γίνεται από τους δήμους η τις περιφέρειες, λύσεις που θα στοίχιζαν πολύ λιγότερο στο φορολογούμενο Έλληνα, βέβαια ο κύριος Ψωμιαδης και οι συνάδελφοι του δεν μπορούν να πάρουν μέτρα για κάτι, τέτοιο μπορούν όμως να προτείνουν στην ηγεσία του υπουργείου που υπάγονται.

Το θέμα όμως είναι κατά πόσο οι άνθρωποι της αυτοδιοίκησης , και η εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών όπως και η κάθε κυβέρνηση, θέλει να βρει πραγματικά λύση… ή φοβάται ο καθένας από τη πλευρά του τους χαμένους σταυρούς προτίμησης …

Αλήθεια ,πως επιλέγονται τα ΚΤΕΛ , με ποια κριτήρια οι μεμονωμένοι οδηγοί ΤΑΧΙ αναλαμβάνουν τη μεταφορά μικρών μαθητών και κατά πόσο τα οχήματα είναι κατάλληλα?
Ερωτήματα που δεν θα βρουν απαντήσεις παρά μόνο αρνητικά σχόλια αν διαβαστούν από πολιτικούς ,ιδιοκτήτες λεωφορείων και ταξί.

Και όμως λύση που να στοιχίζει λιγότερο στο κράτος και να μεταφέρονται με ασφάλεια οι μαθητές υπάρχει, και είναι αρκετά απλή. Με τόσα εκατομμύρια (δραχμές ) και ευρώ που έχουν δοθεί (και θα δίνονται ) σε τέτοιες συμβάσεις , θα μπορούσαν εδώ και χρόνια οι πρώην νομαρχίες και δήμοι να προμηθευτούν οχήματα για τη καλή εξυπηρέτηση πολιτών και μαθητών.

Με έναν απλό απολογισμό εδώ και είκοσι χρόνια που έχει καθιερωθεί η μίσθωση οχημάτων για μεταφορά μαθητών, ο κρατικός προϋπολογισμός έχει επιβαρυνθεί με 6.480.000.000 περίπου.

Τώρα, γιατί όλα αυτά τα χρόνια οι νομαρχίες δεν απέκτησαν δικά τους μέσα καλύπτοντας και θέσεις εργασίας είναι ένα ερώτημα…οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι με την ανάθεση στηρίζουν την τοπική κοινωνία, κάτι που οι ιδιοκτήτες οχημάτων δεν αναγνωρίζουν, δηλαδή ότι με τη σειρά τους πρέπει να στηρίξουν τους μαθητές απομακρυσμένων περιοχών ( κόβουν τα δρομολόγια διεκδικώντας δεδουλευμένα).

Produced by