08
ΜΑΡ

Το εκβιαστικό αδιέξοδο


Του Κώστα Χριστοφιλόπουλου

Μάλλον η κακοδαιμονία μας ως χώρα δεν έχει όρια! Δεν μας φτάνει η αγωνία μας για τις ευρωπαϊκές αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής, και η διαχείριση του οικονομικού προβλήματος της χώρας, που όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο δύσκολο να επιλυθεί φαίνεται, έχουμε και το πρόβλημα της Υπατίας, που δημιούργησαν κάποιοι ανεγκέφαλοι παίζοντας με ανθρώπινες ζωές.

Οι οικονομικοί μετανάστες, αλλά και οι λαθρομετανάστες σίγουρα αντιμετωπίστηκαν και αντιμετωπίζονται με συμπάθεια από την πλειοψηφία των Ελλήνων, αλλιώς δεν θα κατέληγαν στη χώρα μας αλλά θα παρέμεναν για παράδειγμα στην Τουρκία απ’ όπου περνάει ο μεγαλύτερος όγκος. Άρα το να κατηγορούν την Ελλάδα που φιλοξενεί πλέον πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους οι οποίοι προσφεύγουν για διαφόρους λόγους σε αυτήν, για απάνθρωπη συμπεριφορά απέναντί τους είναι η θέση τους, αν όχι υποκριτική, τότε σίγουρα ύποπτη.

Η χώρα μας, ίσως η πιο φιλόξενη ευρωπαϊκή χώρα γιατί στο παρελθόν έχει ζήσει προσφυγιά, εκτός από κάποιες ακραίες μειοψηφίες, που εκμεταλλεύονται μάλιστα τις υπαρκτές ανησυχίες των πολιτών και ενσπείρουν το ρατσισμό και την ξενοφοβία, συναισθήματα ξένα προς το μέσο Έλληνα, έχει δώσει μια αγκαλιά και μια ευκαιρία σε χιλιάδες συνανθρώπους μας που αναζητούν ένα πιάτο φαγητό και στοιχειώδη ασφάλεια.

Ωστόσο μια συντεταγμένη πολιτεία έχει νόμους που ισχύουν για όλους, και φυσικά πρώτη αυτή πρέπει να τους τηρεί. Όσο περνούν οι μέρες με το αδιέξοδο των απεργών πείνας, τόσο αντιλαμβάνονται όλοι, τι βόμβα πυροδότησαν οι πολιτικές δυνάμεις που οργάνωσαν όλο αυτό το χάπενινγκ που τείνει να καταλήξει σε τραγωδία.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει το νόμο, δεν υπαγορεύεται από αναλγησία, αλλά επειδή παραβιάζοντας η ίδια το νόμο είναι σαν να εγκρίνει να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Σκεφτείτε αύριο μερικές χιλιάδες λαθρομεταναστών να κάνουν απεργία φαγητού και νερού, απαιτώντας τη νομιμοποίησή τους. Είναι γεγονός ότι υπάρχει ανθρωπιστικό πρόβλημα, που αντιμετωπίζεται με την κινητοποίηση ασθενοφόρων, νοσοκομείων, ιατρικού προσωπικού και ότι άλλο χρειάζεται για να μην προκύψει ανήκεστος βλάβη ή το μοιραίο σε κάποιον απ’ αυτούς τους συνανθρώπους μας.

Ωστόσο πρέπει να γίνει σαφές προς όλους ότι στη δημοκρατία μας υπάρχουν νόμοι και οι πολίτες είναι οι εντολοδόχοι της κυβέρνησης που εξέλεξαν, για να τους τηρεί. Πρέπει λοιπόν αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα, βάζοντας τους εαυτούς τους πάνω απ’ όλους, και κυρίως βάζοντας σε αυτή την αδιέξοδη περιπέτεια τους δυστυχείς συνανθρώπους μας, πως αν δεν αναλάβουν τις ευθύνες τους όσο είναι ακόμα καιρός, το τίμημα της κοινωνίας γι’ αυτούς θα είναι ιδιαίτερα σκληρό. Και απ’ ότι φαίνεται, απ’ τις τελευταίες κινήσεις του πολιτικού φορέα που τους καλύπτει, μάλλον έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό!
Produced by