11
ΜΑΡ

Δύο μέτρα και δύο σταθμά


του Κώστα Αδαμόπουλου

Δύο μέτρα και δύο σταθμά φαίνεται να έχει η ελληνική νομοθεσία για τα αρχαιολογικά ευρήματα ειδικά στην Αθήνα. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος ιδιώτης έχει γκρεμίσει ένα παλιό σπίτι στο ιστορικό κέντρο και στο οικόπεδο του έχουν βρεθεί αρχαία και αντί για οικοδόμοι,  στο χώρο βρίσκονται (ακόμα και για δέκα χρόνια ) μόνο αρχαιολόγοι για να συλλέξουν τα ευρήματα.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για το δημόσιο , φτάνοντας στο σημείο να θάψει κάθε αρχαιοελληνικό αντικείμενο που έρχεται στο φως από τις ανασκαφές, όταν είναι αντίθετο στα σχέδια της.

Πως είναι δυνατόν μια διορισμένη διοίκηση να αποφασίζει για το κουκούλωμα ενός σπάνιου αρχαιολογικού κόσμου, όταν κατά τη διάρκεια εργασιών ανακαίνισης του δικτύου του ΗΣΑΠ ανάμεσα στο Θησείο και το Μοναστηράκι, δίπλα στην αρχαία αγορά, βρέθηκε ο βωμός των 12 Θεών.

Ο Βωμός των 12 Θεών, κατασκευάστηκε από το εγγονό του Πεισίστρατου, Πεισίστρατο τον νεότερο ( επώνυμος άρχοντας Αθηνών 522/1 π.χ. ), καθιερώθηκε ως ο ομφαλός της πόλης των Αθηνών, ως το ιερό κέντρο της και έκτοτε αποτέλεσε όχι μόνο το θρησκευτικό, αλλά και ηθικό και πολιτικό κέντρο της πόλης. Όντας στην συμβολή των κεντρικών οδών της αρχαίας Αθήνας, λειτούργησε ως το σημείο μηδέν της πόλης , από το οποίο μετρούνταν οι χιλιομετρικές αποστάσεις.

Παράλληλα, έχοντας μεγάλη θρησκευτική σημασία, αποτέλεσε ουσιαστικά ίσως το πρώτο θεσμοθετημένο άσυλο, στο οποίο κατέφευγαν οι ικέτες. Εκεί κανείς δεν τολμούσε να τους αγγίξει.

Για την τύχη ενός τέτοιου ευρήματος, το οποίο αντιπροσωπεύει ολόκληρη την αρχαιοελληνκή θρησκεία, πως είναι δυνατό να αποφασίζει μια δοτή διοίκηση, γράφοντας στα παλαιά τους υποδήματα τις αντιδράσεις των αρχαιολόγων.

Produced by