01
ΑΠΡ

Καμπανάκια…


του Γιάννη Λιάρου

Η τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis, που είδε χθες το φως της δημοσιότητας, αποτυπώνει πέρα από κάθε αμφιβολία την κατάσταση του πολιτικού συστήματος της χώρας: χρεοκοπία!

Και είναι να απορεί κανείς με όλους εκείνους τους αναλυτές –αυθόρμητους ή κατ’ εργολαβία– που έχουν αρχίσει από χθες το ίδιο παραμύθι, ότι η δημοσκόπηση αυτή χτυπάει «καμπανάκι» για το πολιτικό σύστημα. Σοβαρά τώρα: ποιο «καμπανάκι»;

Εκτός εάν, μέσα στη ζαλάδα από τις πολλές σφαλιάρες, οι εκπρόσωποι του πολιτικού μας συστήματος (και μαζί τους οι μεγαλόσχημοι αναλυτές) ζουν την κατάσταση αυτή όπως οι ήρωες ταινιών τύπου Rocky. Που τρώνε το ξύλο της χρονιάς τους βλέποντας τους γύρους να περνάνε και ακούγοντας το καμπανάκι να χτυπάει, ελπίζοντας ότι κι εκείνοι, όπως ο Σταλόνε, ως δια μαγείας στον τελευταίο γύρο θα «αναστηθούν» και θα βγάλουν νοκ άουτ τον αντίπαλο…

Προφανώς δεν έχουν καταλάβει ότι οι ίδιοι έχουν βγει νοκ άουτ προ πολλού! Κι αν η χώρα μας βρίσκεται αυτή τη στιγμή αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία, αυτό συμβαίνει επειδή την οικονομία τη διαχειρίζεται ένα χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα. Το οποίο μπορεί και να ακούει κάπου στο βάθος τα «καμπανάκια» να χτυπάνε, αλλά λίγο η ζαλάδα και λίγο η ελπίδα, κάνει το κορόιδο και περιμένει τον τελευταίο γύρο. Το ερώτημα είναι αν λίγο πριν από τον τελευταίο γύρο, στον οποίο κρίνονται τα πάντα για όλους, αφήνεις μέσα στο ρινγκ το ράκος να παλεύει χωρίς τύχη ή αν το βγάζεις μόνος σου νοκ άουτ και μπαίνεις μέσα για να παλέψεις εσύ, με όλες τις δυνάμεις σου.

Οι αγώνες χάνονται όταν δεν δίνονται. Και το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι σε θέση να δώσει πλέον κανέναν αγώνα. Άρα η ήττα είναι σίγουρη. Εκτός αν, έστω και τώρα, έστω και την τελευταία στιγμή, κατανοήσουμε ότι δυνάμεις υπάρχουν, έξω, δίπλα, μακριά ή ακόμα και μέσα στο πολιτικό σύστημα. Δυνάμεις υγιείς, ικανές να δώσουν αγώνες και να τους κερδίσουν. Δυνάμεις που μπορεί να μην έχουν τις αβάντες του μιντιακού λαϊκισμού ή να μην αποτελούν παράγοντες του συστήματος, αλλά που αν τους δοθεί η ευκαιρία μπορούν να δημιουργήσουν και να πετύχουν. Δυνάμεις που τις έχουμε μέσα μας, αλλά φοβόμαστε να το φωνάξουμε. Αυτές τις δυνάμεις πρέπει να ρίξουμε στο ρινγκ για να παλέψουν σε αυτό τον τελευταίο γύρο. Κι άσε τους άλλους να ακούνε καμπανάκια…
Produced by