17
ΜΑΡ

Δυσβάσταχτο το κρυφτούλι της αξιολόγησης


Μαδάμε ακόμα την μαργαρίτα με την αξιολόγηση. Θα κλείσει ή δεν θα κλείσει; Πότε θα κλείσει; Και αν δεν κλείσει τι θα γίνει; Θα πάμε σε εκλογές; Στα παραπάνω ερωτήματα δεν αναζητούν απαντήσεις μόνο πολιτικοί και δημοσιογράφοι.

Τα ερωτήματα αυτά καίνε κυρίως την αγορά, το χώρο της πραγματικής οικονομίας. Βασανίζουν καθημερινά υποψήφιους επενδυτές, επιχειρηματίες, καταστηματάρχες, εργαζόμενους. Όλους εκείνους που πρέπει να δράσουν, να δουλέψουν όλους εκείνους που μπορούν να δημιουργήσουν πλούτο, να φέρουν έσοδα στα δημόσια στα ταμεία του χρεωκοπημένου κράτους μας. Έσοδα που δεν πάνε μόνο σε δανειστές. Έσοδα που χρειάζονται για να πληρώνονται μισθοί και συντάξεις.

Έσοδα που είναι απαραίτητο να αυξηθούν άμεσα για να μην προκληθεί, για να αποφευχθεί το διαφαινόμενο «μπλάκ - άουτ» στη χώρα.

Το κρυφτούλι που παίζει με το θέμα της αξιολόγησης η κυβέρνηση, το παιχνίδι της καθυστέρησης που έχει ως πάγια τακτική της κρατούν καθηλωμένους στη θέση τους, ακίνητους όλους εκείνους που μπορούν να σύρουν το κάρο που λέγεται, Ελλάδα. Αυτό δεν είναι ένα αυθαίρετο συμπέρασμα. Φαίνεται καθαρά από τα οικονομικά στοιχεία των τελευταίων μηνών. Η αγορά πάγωσε. Ούτε ένα ευρώ δεν επενδύεται, σχέδια που θα έφερναν θέσεις εργασίας μένουν κλειδωμένα στα συρτάρια ενώ όλοι ξοδεύουν μόνον για τα απαραίτητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την κατάρρευση των εσόδων, την εκτόξευση των ληξιπρόθεσμών οφειλών των πολιτών προς το κράτος. Βλέποντας όλοι ότι το μέλλον είναι αβέβαιο, ότι η αξιολόγηση δεν ξέρει κανείς πότε και αν θα κλείσει προετοιμάζονται για τα χειρότερα. Ακόμα και εκείνοι που μπορούν να ρισκάρουν επενδύοντας, ακόμα και εκείνοι που θα μπορούσαν να ξοδέψουν φυλάνε, σκέφτονται και το τελευταίο ευρώ.

Φοβούνται ότι θα έρθουν ακόμα χειρότερες ημέρες και θέλουν να έχουν στα χέρια τους ρευστό για μην βρεθούν ξεκρέμαστοι.


Το κλίμα αυτό που υπάρχει σήμερα στη κοινωνία μας δεν έχει αξιολογήσει η κυβέρνηση. Δεν το έχει αναλύσει, δεν το έχει μετρήσει σε όλες του τις διαστάσεις, δεν έχει καταλάβει τις παρενέργειες του. Αν το είχε καταλάβει θα είχε σπεύσει να κλείσει την αξιολόγηση για να μην παγώσει η αγορά, να μην την οδηγήσει σε κατάρρευση η οποία δεν θα αργήσει να έρθει αν συνεχίσουν να «πετάνε την μπάλα στην εξέδρα». Εκτός βέβαια αν αυτό θέλουν οι κυβερνώντες. Αν αυτό επιδιώκουν, είναι πολύ κοντά για να πετύχουν τον στόχο τους Ανεξάρτητα όμως από ότι θέλουν ή δεν θέλουν οι κυβερνώντες το κόστος με το μη κλείσιμο της εκκρεμότητας είναι δυσβάσταχτο.

Και είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς, αν θα το αντέξει η ταλαιπωρημένη από τις κακουχίες των τελευταίων χρόνων, αγορά και κοινωνία.

Άρθρα
Produced by