21
ΜΑΡ

Γιατί το πραγματικό deadline του Τσίπρα είναι ο Ιούλιος


Του Αλέξη Ρωμανού

Αρκετοί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες εκτιμούν ότι η Ελλάδα πλησιάζει σε επανάληψη του «δράματος» του 2015.

Πράγματι, η χώρα είναι αντιμέτωπη με άλλη μία κρίση, όσο οι διαφωνίες με τους πιστωτές παραμένουν, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος είχε υποσχεθεί πως η αξιολόγηση -που ήδη έχει «τραβήξει» πολύ- θα ολοκληρωθεί στις 20 Μαρτίου, διαψεύστηκε και πάλι.

Η επίτευξη συμφωνίας ακόμη και τον ερχόμενο Απρίλιο θεωρείται πλέον δύσκολος στόχος, καθώς χάσμα εξακολουθεί να χωρίζει Αθήνα και δανειστές σε ό,τι αφορά τις μεταρρυθμίσεις στα ενεργειακά και στα εργασιακά, την ώρα που η κυβέρνηση διαμηνύει πως «αντιστέκεται» στις πιέσεις των θεσμών για «κόφτη» στις συντάξεις, κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης.

Όσο η αξιολόγηση «σέρνεται», τόσο ο κίνδυνος της πιστωτικής «ασφυξίας» γίνεται πιο ορατός. Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία μέχρι το καλοκαίρι, η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή χρέους που έχει στα μέσα Ιουλίου. Πρόκειται για το μεγάλο ομόλογο των 7,2 δις. ευρώ, για το οποίο έχουν χτυπήσει «καμπανάκια» ο διοικητής της ΤτΕ, Γιάννης Στουρνάρας, οίκοι αξιολόγησης, όπως η Moody’s, καθώς και η Citigroup πρόσφατα. Μάλιστα, ακόμη και το Bloomberg σε χθεσινό του δημοσίευμα επεσήμανε ότι «αναζωπυρώνονται» οι μνήμες από τα «Ιουλιανά» του 2015, προβλέποντας ότι η χώρα θα βρεθεί ένα βήμα πριν την χρεοκοπία, καθώς η αξιολόγηση δεν αναμένεται, με βάση τις τελευταίες εξελίξεις, να κλείσει ούτε τον Μάϊο.

Οικονομικοί παράγοντες τονίζουν στο «Χ», ότι ο πρωθυπουργός θα υποχωρήσει μπροστά σε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών, αλλά λίγο πριν τον «γκρεμό» και μάλιστα έχοντας «στήσει» από τώρα τη στρατηγική του, καθώς έχει βρει τα… 7,2 δις. ευρώ, που χρειάζεται, για να αποπληρωθεί το ομόλογο-«φωτιά».

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Χ», εάν η κυβέρνηση πάει την διαπραγμάτευση στα άκρα, όπως και το 2015, θα πρέπει τον Μάϊο- Ιούνιο να «σκουπίσει» ό,τι διαθέσιμο υπάρχει, σε ΔΕΚΟ και ασφαλιστικά ταμεία, προχωρώντας στις ίδιες κινήσεις με δύο χρόνια πριν, απλά τότε ήταν υποκινούμενες από το αδιέξοδο, τώρα θα είναι στο πλαίσιο ενός επικοινωνιακού «παιχνιδιού», με απώτερο σκοπό την ψήφιση των μέτρων, την ώρα που οι εσωκομματικές «τριβές» εντείνονται.

Όμως για μία κόμη φορά η αβεβαιότητα θα έχει επηρεάσει καταλυτικά την ήδη ισχνή οικονομική δραστηριότητα, αυξάνοντας την πιθανότητα η χώρα να χρειαστεί επιπλέον διάσωση.

Η ανεργία αυξήθηκε στο τελευταίο τρίμηνο του 2016, η οικονομία συρρικνώθηκε απροσδόκητα και ξεκίνησε εκ νέου η εκροή καταθέσεων από τις τράπεζες.

Τον Ιούλιο του 2017 το ελληνικό Δημόσιο καλείται να πληρώσει 7 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 2,1 δισ. μαζί με το κουπόνι, το πρώην 3ετές ομόλογο που λήγει, ύψους περίπου 4,2 δισ. προς την ΕΚΤ και ένα πολύ μικρό ποσό προς το ΔΝΤ.

Οι υποχρεώσεις της Ελλάδας τον Ιούλιο του 2017 ανέρχονται σε 7 δισ. ευρώ, ενώ μόνο το δίμηνο Μαρτίου-Απριλίου οι λήξεις ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ.

Μετά τον Ιούλιο του 2017 και μέχρι τον ερχόμενο Δεκεμέβριο οι υποχρεώσεις της χώρας είναι σχεδόν μηδενικές, οπότε γίνεται αντιληπτό, γιατί ο Ιούλιος είναι το πραγματικό deadline, που έχει θέσει η κυβέρνηση.

Produced by