21
ΑΠΡ

Πλεόνασμα-μαμούθ: Γιατί «πανηγυρίζει» και ο Σόιμπλε


Του Αλέξη Ρωμανού

Τα σκληρά μέτρα λιτότητας που έλαβε η αριστερή κυβέρνηση,  η οποία ως αντιπολίτευση στηλίτευε τα πλεονάσματα, σε συνδυασμό με τη στάση πληρωμών του δημοσίου έφεραν πλεόνασμα- «μαμούθ» 3,9% για το 2016 (6,9 δισ. ευρώ)!

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί κατόρθωσε να επιτύχει πλεόνασμα στο 3,9%, έναντι στόχου 3,5%, όμως αυτό μπορεί να αποτελέσει μπούμερανγκ.

Γιατί η κυβέρνηση έχει πετύχει να αποδείξει στους δανειστές (ειδικά στο Βερολίνο) ότι με τις μεθόδους της και όσα μέτρα επέβαλε, δημοσιονομικά πλεονάσματα της τάξεως του 4% ήταν και είναι τελικά εφικτό να καταγράφονται, για να μπορεί να πληρώνει το χρέος του το Κράτος, ακόμα και στην Ελλάδα... της «ανθρωπιστικής κρίσης» και των τριών Μνημονίων.

 Ανατρέπεται άρδην έτσι η επιχειρηματολογία της Αθήνας για ελαφρύνσεις στόχων και χαλάρωση λιτότητος που ζητάει, αφού στην πράξη φαίνεται ότι η Ελλάδα μπορεί να επιτυγχάνει πλεονάσματα.

Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το γεγονός ότι ο Σόιμπλε πανηγυρίζει και πετάει…καρφιά στο ΔΝΤ το οποίο δεν …πίστευε ότι η Ελλάδα μπορεί να πετύχει τόσο υψηλά πλεονάσματα.

Η επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης αποτελεί «όπλο» υπέρ του Σόιμπλε και τον ευρωπαίων που ζητούν υψηλά πλεονάσματα για τα επόμενα χρόνια,, καθώς ακυρώνει την επιχειρηματολογία της Αθήνας αλλά, κυρίως, του ΔΝΤ, που επιμένει σθεναρά ακόμη να αρνείται την επίτευξη τόσο υψηλού πλεονάσματος, για να πιέζει τους Ευρωπαίους δανειστές να δεχθούν «εδώ και τώρα» άμεση ελάφρυνση του χρέους, προκειμένου να πει «ναι» στη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα.

Παρά το υψηλότερο από το αναμενόμενο πρωτογενές πλεόνασμα πέρυσι, το ΔΝΤ δεν είναι πεπεισμένο ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να διατηρήσει αυτό το επίπεδο απόδοσης για το 2018 και μετά.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του Ταμείου το πλεόνασμα του 2016 είναι αποτέλεσμα περισσότερο της επιβολής έκτακτων μέτρων και λιγότερο της εφαρμογής των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Πάντως το επίπεδο πρωτογενούς πλεονάσματος της Ελλάδας είναι καθοριστικό για τον προσδιορισμό του είδους της ελάφρυνσης του χρέους που θα χρειαστεί, καθώς όσο  περισσότερο είναι το  πλεόνασμα αυτό, τόσο λιγότερη ελάφρυνση του χρέους θα χρειαστεί.

Ως εκ τούτου, η επίτευξη συμφωνίας θα καταστεί εφικτή μόνο μέσω ενός συμβιβασμού για το ύψος των πλεονασμάτων μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων ενώ δύο γνώστες του ζητήματος δηλώνουν σχετικά με το πόσο πρέπει να διατηρηθεί το ύψος του πλεονάσματος στο 3,5%, ότι το βασικό σενάριο προβλέπει έως το 2022.

Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και οι συζητήσεις στην Ουάσινγκτον στο περιθώριο των εαρινών συναντήσεων του ΔΝΤ μπορούν να βοηθήσουν στην άρση του αδιεξόδου.

Produced by