11
ΙΑΝ

Οι τράπεζες γυρίζουν το ΧΑ στην δραχμή!


Του Νώντα Χαλδούπη (nontas71@gmail.com)

*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΧΡΗΜΑ ΤΡΙΤΗ

Με την ευρωπαϊκή κρίση χρέους να μαίνεται, εκτοξεύοντας το spread των ελληνικών ομολόγων πάνω από τις 1.000 μονάδες βάσης, απειλώντας να «καταβροχθίσει» και την Πορτογαλία , οι αγοραστές τραπεζικών μοιάζουν να έχουν εξαφανισθεί από το πρόσωπο του… ΧΑ. Ο Γενικός Δείκτης επανέρχεται ολοταχώς στα επίπεδα που βρισκόταν στα τέλη του ’97-αρχές του ’98, πριν ακόμη αρχίσει το μεγάλο ράλι, μετά την υποτίμηση και το «κλείδωμα» της δραχμής στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, τον «προθάλαμο» της ευρωζώνης.

Η απαξίωση των τραπεζικών μετοχών είναι πρωτοφανής, αλλά ελάχιστοι είναι οι τολμηροί που ακόμη και σε αυτά τα επίπεδα τιμών «ποντάρουν» σε ανάκαμψη, προχωρώντας σε αγορές.

Όπως επισημαίνουν στο «Χ» χρηματιστηριακοί αναλυτές,

 Οι τραπεζικές μετοχές, άλλοτε πανίσχυρη «ατμομηχανή» του Χρηματιστηρίου, έχουν μετατραπεί εδώ και δυο μήνες, από τα μέσα Νοεμβρίου, σε ουραγούς. Είναι χαρακτηριστικό, ότι σε αυτό το διάστημα ο τραπεζικός δείκτης FTSE καταγράφει υπερδιπλάσιες απώλειες από τον Γενικό Δείκτη, που πλησιάζουν το 20%.

 Ακόμη και η μετοχή της Εθνικής, της μοναδικής, ίσως, ελληνικής τράπεζας που δεν αναμένεται να αντιμετωπίσει άμεσα ζητήματα κεφαλαιακής επάρκειας, έχοντας ήδη ολοκληρώσει μια μεγάλη αύξηση κεφαλαίου, βρέθηκε χθες καθηλωμένη από τους πωλητές σε επίπεδα τιμών κάτω και από τα 6 ευρώ. «Με δεδομένη την αξία της Finansbank, στην τρέχουσα κεφαλαιοποίηση της Εθνικής φαίνεται να προεξοφλείται η… εκμηδένιση της αξίας των ελληνικών της δραστηριοτήτων», τόνιζε στέλεχος μεγάλης χρηματιστηριακής εταιρείας.

 Είναι απολύτως ενδεικτικό του βαθμού απαξίωσης των ελληνικών τραπεζικών μετοχών, ότι με ένα ποσό της τάξεως των 10 δις. ευρώ αγοράζει κανείς σήμερα τις τέσσερις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες, που έχουν τα δύο τρίτα ενός συνολικού ενεργητικού του τραπεζικού συστήματος άνω των 500 δις. ευρώ! «Μόνο μια πρόβλεψη απόλυτης καταστροφής δικαιολογεί τέτοιες αποτιμήσεις», τονίζουν στελέχη της χρηματιστηριακής αγοράς.

 Η «πύρρειος νίκη» της Τράπεζας Πειραιώς, που κατάφερε μεν τον άθλο, δεδομένων των σημερινών συνθηκών, να αποσπάσει την εγγύηση κορυφαίων οίκων για μια μεγάλη αύξηση κεφαλαίου, αλλά παραχωρώντας πολύ μεγάλο discount στους όρους έκδοσης των νέων μετοχών, επηρεάζει καταλυτικά το χρηματιστηριακό κλίμα για τις τράπεζες. «Οι ανάγκες κεφαλαίων είναι βέβαιο ότι θα εμφανισθούν τους επόμενους μήνες και οι εκπτώσεις που ζητούν οι διεθνείς οίκοι για να εγγυηθούν καλύψεις αυξήσεων δημιουργούν συνθήκες βαθιάς απαξίωσης του κλάδου», επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη.

Υπερβολή στην απαξίωση;

Στο ερώτημα «πόσο υπερβολική μπορεί να θεωρηθεί η απαξίωση των τραπεζικών μετοχών», χρηματιστηριακοί αναλυτές ομολογούν ότι είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς με απόλυτη ευθύτητα. Ως τώρα, τονίζουν, οι τράπεζες βρίσκονταν αντιμέτωπες με μια πρωτοφανή κρίση ρευστότητας, που έδειχναν ότι μπορούν να την ξεπεράσουν, αλλά όλο και πιο γρήγορα αυτή μετεξελίσσεται σε κρίση φερεγγυότητας, καθώς «αιωρούνται» τα εφιαλτικά σενάρια για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους με «κούρεμα» πιστωτών, που θα φέρει τεράστιες απώλειες κεφαλαίων στο σύστημα και θα οδηγήσει στην υποχρεωτική κρατικοποίησή του, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Σε αυτή την περίπτωση, οι επενδυτές κινδυνεύουν όχι απλώς να υποστούν αναστρέψιμες απώλειες κεφαλαίων, αλλά να δουν τα κεφάλαιά τους να εξανεμίζονται, από την έμμεση κρατικοποίηση.

Ακόμη και αν θελήσει να «ποντάρει» ένας αισιόδοξος για την τύχη της Ελλάδας επενδυτής στην αποφυγή της αναδιάρθρωσης, ή σε ένα «ήπιο» σενάριο αναδιάρθρωσης με επιμήκυνση και μείωση επιτοκίων, που δεν θα έχει καταστροφικές παρενέργειες για τις τράπεζες, πάλι είναι το πιθανότερο ότι θα περιμένει να περάσει το πρώτο τρίμηνο του έτους, όπου η χώρα και το τραπεζικό σύστημα θα αντιμετωπίσουν δύσκολες δοκιμασίες, πριν αποφασίσει να «ψαρέψει στα ρηχά» τραπεζικές μετοχές:

1. Το ευρύτερο μακροοικονομικό περιβάλλον για τις τράπεζες αλλάζει με ταχείς ρυθμούς και είναι πολύ δύσκολο για έναν επενδυτή να τοποθετήσει κεφάλαια, πριν διαμορφωθεί το νέο τοπίο. Η κυβέρνηση έχει σε εξέλιξη τη διαπραγμάτευση για την επιμήκυνση της διάρκειας του δανείου των 110 δις. ευρώ και δίνει αγώνα δρόμου για να λάβει τα μέτρα που θα διασφαλίσουν την εκταμίευση της τέταρτης δόσης. Σο παρασκήνιο βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη οι συζητήσεις με τους επίσημους πιστωτές για να καθορισθεί η πορεία της χώρας μετά το 2013, αφού όλοι θεωρούν δεδομένο, ότι οι προβλέψεις του μνημονίου για ομαλή επιστροφή στις αγορές αποκλείεται να επιβεβαιωθούν. Παράλληλα με όλα αυτά τα «ελληνοκεντρικά» προβλήματα, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και οι συζητήσεις για τη μελλοντική αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, που φαίνεται να οδηγούν με βασανιστικούς ρυθμούς σε μεγαλύτερη ενοποίηση της δημοσιονομικής πολιτικής και, πιθανόν, σε κάποιας μορφής κοινό δανεισμό των κρατών της ευρωζώνης (ευρωομόλογα). «Σε μια εποχή που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε καν ποια θα είναι η εικόνα της ευρωζώνης ύστερα από λίγους μήνες, ποιος θα πάρει το ρίσκο να επενδύσει στις τραπεζικές μετοχές της ασθενέστερης περιφερειακής οικονομίας της ευρωζώνης», διερωτάται τραπεζικό στέλεχος.

2. Στο εσωτερικό μέτωπο, η πίεση στη ρευστότητα των τραπεζών αρχίζει πλέον να δοκιμάζει τα όρια αντοχής τους, αλλά και του ευρύτερου συστήματος που τις υποστηρίζει (κυβέρνηση, ΕΚΤ). Η φυγή καταθετών, που επιταχύνθηκε το τελευταίο δίμηνο του έτους, με συνολικές απώλειες που υπολογίζονται στο 2% των καταθέσεων, σε πολύ μικρό βαθμό μπορεί να αποδοθεί στο ότι επιχειρήσεις και καταναλωτές «τρώνε από τα έτοιμα» σε μια δύσκολη συγκυρία, αλλά αντανακλά τους φόβους όλο και περισσότερων μεσαίων καταθετών για το μέλλον και σε αυτό το βαθμό θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη για το σύστημα. Οι υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης στο παρασκήνιο να καθυστερήσουν και να είναι ηπιότερες, είναι θέμα χρόνου να ανακοινωθούν, ανοίγοντας νέες «τρύπες» στη ρευστότητα, ενώ η Κομισιόν έκανε την περασμένη εβδομάδα μία ακόμη κίνηση που κλείνει το δρόμο των ελληνικών τραπεζών στις αγορές, αρχίζοντας διαβούλευση για τον τρόπο «κουρέματος» των πιστωτών των τραπεζών (senior bondholders, δηλαδή κάτοχοι κοινών ομολογιακών εκδόσεων των τραπεζών). Την ίδια ώρα, η ΕΚΤ ανησυχεί για τη μεγάλη εξάρτηση των τραπεζών από τις χρηματοδοτήσεις της, ενώ το Δημόσιο φθάνει στα όρια των δυνατοτήτων του για παροχή εγγυήσεων δανεισμού, καθώς ήδη αυτές φθάνουν τα 55 δις. ευρώ και με το επόμενο «πακέτο» το συνολικό τους ύψους θα φθάσει το ένα τρίτο του ΑΕΠ!

Σε αυτές τις συνθήκες ακραίας αβεβαιότητας, χρηματιστηριακοί αναλυτές τονίζουν ότι θα αργήσουν να εμφανισθούν τα πρώτα τολμηρά χαρτοφυλάκια που θα «ποντάρουν» σε ευκαιρίες του τραπεζικού κλάδου στην Ελλάδα. Δυστυχώς, επισημαίνουν, αυτή την περίοδο ισχύει περισσότερο από κάθε άλλη φορά ο κανόνας: «το φθηνότερο είναι ο εχθρός του φθηνού»…
Produced by