16
ΜΑΡ

Καλύτερα… πόλεμος, παρά επιστροφή στη δραχμή!


Τελευταίως ορισμένοι επαναφέρουν στο προσκήνιο το σενάριο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και επιστροφής στη δραχμή . Κάποιοι μάλιστα προπαγανδίζουν το ενδεχόμενο αυτό ως σωτήριο για τη χώρα και τους πολίτες της. Οι αντίθετοι σε κάθε σκέψη επιστροφής στη δραχμή επισημαίνουν ότι πιο λίγο θα μας στοίχιζε ένας πόλεμος, παρά η επιστροφή στη δραχμή.

Δεν είναι βεβαίως το email που κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες με αποστολέα υποτιθέμενο ανώτατο τραπεζικό στέλεχος και το οποίο περιγράφει το σενάριο επιστροφής στην δραχμή την 25η Μαρτίου και αναμεταδίδεται από διάφορα sites στο Ίντερνετ που έχει συμβάλλει σημαντικά στην διαμόρφωση κλίμα ανασφάλειας και πανικού στο ευρύ κοινό.

Αυτές οι σκέψεις, τις οποίες αφήνουν να διαρρέουν διάφοροι κύκλοι κατά καιρούς, γίνονται φήμες και επιστρέφουν σαν πανικός από δήθεν πληροφορίες ότι τα πιεστήρια της Τραπέζης της Ελλάδος τυπώνουν κρυφά δραχμές.

Το θέμα, όμως διακινείται και από διεθνείς, κυρίως από γερμανικές πηγές.

Το θέμα έπαιξε ακόμη και στην ιστοσελίδα του γερμανικού SPIEGEL (www.spiegel.de). Στο κείμενο αναφέρεται μεταξύ των άλλων: «Κορυφαίοι ευρωπαίοι Οικονομολόγοι βλέπουν επιστροφή της δραχμής».

«Παρά το μεγάλο πρόγραμμα εξοικονόμησης, το χρέος της Ελλάδας συνεχίζει τα αυξάνεται. Μια διεθνής ομάδα οικονομολόγων, η ΕΕAG, υπολογίζει ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει. (…) Το αργότερο μέχρι το 2013 η χώρα θα χρειαστεί νέα οικονομική βοήθεια αναφέρει η ομάδα περί του οικονομολόγου Hans-Werner Sinn, Προέδρου του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας στο Μόναχο. (…) Η κρίση συνεχίζεται να υποτιμάται. Στο τέλος της συμφωνίας διάσωσης (σ.σ. με την Τρόικα) η χώρα δε θα είναι σε θέση να αναχρηματοδοτηθεί από την αγορά. (…) Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δε θέλει επέκταση του χρόνου αποπληρωμής, μένουν δυο μόνο λύσεις: Η επιστροφή της χώρας στη δραχμή ή μια ακόμη πιο ριζοσπαστική θεραπεία που περιλαμβάνει μείωση μισθών σε όλα τα μέτωπα».

Κατά τη γνώμη κορυφαίων αναλυτών το σενάριο της δραχμής δεν παίζει καθόλου τώρα. Και μάλιστα, μετά τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής. Το σενάριο της δραχμής θα είχε κάποια μικρή πιθανότητα μετά από χρόνια, αν οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρήσουν, έχει διαλυθεί ο κοινωνικός, οικονομικός και πολιτικός ιστός της χώρας και αφού μας έχουν «αποστειρώσει» οι ευρωπαίοι, μας οδηγήσουν στην έξοδο.

Bank run…

Βεβαίως, κατηγορηματικά απορρίπτουν τα στελέχη της ελληνικής τραπεζικής αγοράς κάθε σκέψη επιστροφής της χώρας στη δραχμή. Οι διάφορες παραλλαγές του σεναρίου, όπως τονίζουν, έχουν όλες ένα κοινό χαρακτηριστικό: προϋποθέτουν μια εφιαλτική διαδικασία μετάβασης, που θα εγκυμονούσε κινδύνους διάλυσης του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας, ή ανεξέλεγκτης κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής.
Και βεβαίως η επιστροφή στη δραχμή δεν μπορεί να γίνει σε μία νύχτα, όπως υποστηρίζει το περίφημο email.

Ας φαντασθούμε προς χάρη της συζήτησης, ότι η κυβέρνηση θέλει να επιστρέψει στη δραχμή. Δεν υπάρχει τρόπος να γίνει κάτι τέτοιο σε μια νύχτα. Νέα χαρτονομίσματα θα έπρεπε να εκτυπωθούν, αλλά και να προσαρμοσθούν ανάλογα τα συστήματα πληροφορικής των τραπεζών, όπως και η διοικητική μηχανή του κράτους. Ουσιαστικά, θα έπρεπε να ακολουθηθούν με αντίστροφη σειρά όλα τα βήματα της μετάβασης από τα εθνικά νομίσματα στο ευρώ, κάτι που θα απαιτούσε στην καλύτερη περίπτωση διάστημα αρκετών μηνών. Σε αυτή την περίοδο της μετάβασης είναι πολύ δύσκολο να φαντασθεί κανείς, ότι οι Έλληνες πολίτες θα περίμεναν απαθείς τη μετατροπή των καταθέσεών τους από «σκληρά» ευρώ σε «μαλακές» δραχμές. Το πιο πιθανό θα ήταν να είχαμε μία «επίθεση στις τράπεζες», αμέσως μόλις διαδίδονταν φήμες για τις μυστικές προετοιμασίες επιστροφής στη δραχμή, να έσπευδαν όλοι οι καταθέτες να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες, για να στείλουν στο εξωτερικό, ή να τα κρατήσουν σε μετρητά.

Πού θα έβρισκαν οι τράπεζες τέτοια ρευστότητα τόσο γρήγορα; Η απάντηση είναι ότι δεν θα την έβρισκαν, αφού οι εμπορικές ευρωπαϊκές τράπεζες, δεν θα δέχονταν να τις δανείσουν «ζεστά» ευρώ, ρισκάροντας να χάσουν ένα μεγάλο μέρος των δανείων, ενώ και η ΕΚΤ πιθανότατα δεν θα διευκόλυνε τις τράπεζες μιας χώρας που εγκαταλείπει το ευρώ. Άλλωστε, η κρίση που θα άρχιζε σε τέτοια περίπτωση στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα θα ήταν τέτοιων διαστάσεων, που η ΕΚΤ θα προτιμούσε να αφιερώσει τις δυνάμεις της στη στήριξη των τραπεζών των χωρών που θα έμεναν στην Ευρωζώνη .

Τί θα γινόταν, όμως, στην περίπτωση που η κυβέρνηση, για να προλάβει την ανεξέλεγκτη κατάσταση στο τραπεζικό σύστημα, αποφάσιζε πριν προχωρήσει η διαδικασία μετάβασης στη δραχμή να επιβάλει έκτακτα μέτρα περιορισμού των αναλήψεων από τις τράπεζες και της κίνησης κεφαλαίων στο εξωτερικό; Όπως επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη, θεωρητικά αυτό θα ήταν μια λύση για να προστατευθεί το τραπεζικό σύστημα. Όμως, στην πράξη θα ήταν ένα μέτρο που θα εγκυμονούσε άλλους, ακραίους κινδύνους: οι πολίτες πιθανότατα δεν θα δέχονταν αδιαμαρτύρητα τη δέσμευση των καταθέσεών τους και θα ξεσπούσαν ταραχές με απρόβλεπτη κατάληξη –τέτοιες ταραχές, άλλωστε, οδήγησαν σε αιματηρά επεισόδια και στην κατάρρευση της κυβέρνησης της Αργεντινής, στην πτώχευση της χώρας προ δεκαετίας.

Αλλά η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είχε άμεσες αρνητικές επιπτώσεις στην Ευρωζώνη και κυρίως στη Γερμανία.

Όπως εξήγησε προσφάτως ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Σόιμπλε, απευθυνόμενος προς τους θιασώτες των «σκληρών» λύσεων για την προβληματική Ελλάδα, αν η Ελλάδα έβγαινε από τη νομισματική ένωση, το ευρώ θα άρχιζε ένα ασυγκράτητο ράλι ανατίμησης έναντι των κυριότερων ξένων νομισμάτων, που θα τίναζε στον αέρα την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής εξαγωγικής βιομηχανίας. «Αυτό θα σήμαινε πολύ περισσότερους ανέργους και πολύ λιγότερα φορολογικά έσοδα. Δεν μπορώ να αναλάβω τέτοια ευθύνη», τόνισε ο Σόιμπλε.

Τα υπέρ…

Κάποιοι πιστεύουν ότι αρκεί η επάνοδος στη δραχμή και μια υποτίμηση για να πάρει εμπρός η οικονομία. Αλήθεια, «απαντούν» οι αντίθετοι στην επιστροφή στη δραχμή, με το ερώτημα: «Με πόσα καρπούζια αγοράζει ο αγρότης σήμερα ένα τρακτέρ από τη Γερμανία ή τη Γαλλία και με πόσα θα το αγοράζει μετά;»

Οι θιασώτες της επιστροφής στη δραχμή επισημαίνουν ότι εάν η Ελλάδα είχε το δικό της νόμισμα, θα μπορούσε να υποτιμήσει τη δραχμή προκειμένου να μειώσει τις εισαγωγές και να αυξήσει τις εξαγωγές της και να επιτύχει μείωση του εμπορικού ελλείμματος κατά 15%. Το μέγεθος του ελληνικού ΑΕΠ αλλά και η απασχόληση θα ενισχύονταν, καθώς η αύξηση των εξαγωγών και η μείωση των εισαγωγών θα βοηθούσαν ώστε να ενισχυθεί η απασχόληση και η παραγωγή.

Κάποιοι άλλοι προτείνουν μία πρόσκαιρη αποχώρηση από το ευρώ, υπό τη δέσμευση ότι θα επιστρέψει σε αυτήν και θα είναι περισσότερο ανταγωνιστική.

Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα θα μπορούσε να γυρίσει στη δραχμή, με προσυμφωνημένη ισοτιμία 1 δραχμή προς 1 ευρώ. Οι τραπεζικοί ισολογισμοί και οι υποχρεώσεις θα συνεχίσουν να αποτιμώνται σε ευρώ. Οι μισθοί και οι τιμές θα αποτιμώνται σε δραχμές. Και στη συνέχεια η Ελλάδα να επιστρέψει στην Ευρωζώνη με συναλλαγματική ισοτιμία 1,3 δραχμές ανά ευρώ.

Δηλαδή, το νόμισμά μας θα έχει υποτιμηθεί σχεδόν κατά 30% σε σύγκριση τόσο με το ευρώ όσο και με άλλα νομίσματα. Εάν ο πληθωρισμός στη χώρα παραμείνει σε χαμηλό επίπεδο, τότε τα ελληνικά προϊόντα θα είναι πιο ανταγωνιστικά τόσο στην εγχώρια όσο και στις ξένες αγορές.

Στη… στρατόσφαιρα το δημόσιο χρέος!

Τυχόν επιστροφή στην δραχμή, θα σημάνει όχι απλώς την βίαιη (εκ νέου) αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ελαχίστων που διαθέτουν ογκώδεις λογαριασμούς σε ευρώ και οι οποίοι θα μπορούν να αγοράζουν 30% έως 50% φτηνότερα τις περιουσίες που θα ξεπουλούν οι δραχμοσυντήρητοι.
Και βεβαίως το δημόσιο χρέος της χώρας μας θα εκτοξευθεί στην… στρατόσφαιρα!

Με την επιστροφή στη δραχμή κανένας δεν θα μας δάνειζε, θα βλέπαμε τα καύσιμα και όλα τα εισαγόμενα βασικά προϊόντα με το σταγονόμετρο. Μοιραία θα ζούσαμε σκηνές Αργεντινής και Αλβανίας μετά την πτώση των πυραμίδων.

Στο υποθετικό σενάριο επιστροφής στη δραχμή με τα σημερινά δεδομένα θα την αποτιμούσαν οι αγορές κατά τη γνώμη πολλών αναλυτών με μια αναλογία περί τα 700-1.000 δραχμές ανά ευρώ!

Το δημόσιο χρέος των 300 δισ. ευρώ θα πλησίαζε το ένα τρισ. περίπου και με μια αναδιάρθρωση της τάξης του 50% θα είχαμε μεγαλύτερο χρέος από το σημερινό.

Με τη δραχμή και τη χώρα σε κρίση θα επιστρέφαμε σε επιτόκια 25-30% έναντι 11-12% με τα σημερινά δεδομένα των σπρεντς και 5% τα τοκογλυφικά επιτόκια από την Τρόικα.

Με ένα δημόσιο χρέος 400 δισ. ευρώ λοιπόν και επιτόκια 25% κάθε χρόνο, θα χρειαζόμασταν έσοδα δυο προϋπολογισμών προ κρίσης μόνο για τους τόκους.

Produced by